poniedziałek, 5 listopada 2012

Co nieco o świnkach ; )

Świnka morska


Opis


  • Długość ciała: 22–35 cm
  • Długość ogona: brak ogona
  • Temperatura ciała: 37,4–39,5 °C
  • Masa ciała: samica około 800 gramów, samiec około 1200 g
  • Długość ciąży: ok. 64–69 dni
  • Liczba młodych: 1–4 (zdarzają się liczniejsze mioty)
  • Długość życia: około 7-9 lat.
Forma dzika ubarwiona brunatno lub szaro. Rasy hodowlane łaciate, o umaszczeniu składającym się z plam czarnych, białych, żółtych, rudych, i szylkretowych.
Świnka morska dobrze kopie, ale prowadzi naziemny tryb życia; nie potrafi się wspinać na drzewa. Żyje w koloniach, jest aktywna w dzień i w nocy – w ciągu całej doby przesypia ok. 4-6 godzin. Okresy wzmożonej aktywności to świt i zmierzch, ze względu na najmniejsze zagrożenie ze strony drapieżników.
Świnka morska to roślinożerca – żywi się głównie ziołami, sianem, ewentualnie zbożem, podawanie jakichkolwiek produktów pochodzenia zwierzęcego – jest zabronione. Pomimo, że często potrzebne płyny świnka morska czerpie ze spożywanych owoców i warzyw, zawsze powinna mieć dostęp do świeżej wody. Świnki morskie same nie syntetyzują witaminy C, dlatego konieczne jest jej dostarczanie wraz z pożywieniem. Średnie zapotrzebowanie świnki na witaminę C, to 10–30 mg/kg.
Młode osobniki są wcześnie samodzielne i mogą się odżywiać pokarmem stałym już pierwszego dnia życia, jednak do ok. 3 tygodnia życia ssą mleko matki. Dojrzałość płciową wcześniej osiągają samice (ok. 4 tygodnia), a samce w wieku około 2–3 miesięcy.

Rasy i ubarwienia


Przez lata wyhodowano wiele ras świnki morskiej w różnych odmianach kolorystycznych. Każda z nich ma zupełnie inne cechy charakterystyczne, które składają się na wygląd zewnętrzny zwierzęcia. Oto kilka z nich:

Aguti

Umaszczenia określane mianem "agouti" pochodzą od pierwotnych, dzikożyjących świnek. Najczęściej występują barwy szare, złote, srebrne, kremowe, buff i cynamonowe. Gen odpowiedzialny za ten kolor jest dominujący, czyli potomstwo zazwyczaj dziedziczy to umaszczenie. Charakterystyczny dla tego rodzaju umaszczenia jest szaro-czarna końcówka włosa, tzw. tricking. Przy samej cebulce włos jest jednobarwny w kolorach od kremowego po brązowy, a na końcu prawie czarny. Agouti może być kolorem podstawowym lub z domieszką innych kolorów jak biel i czerwień.

Jednokolorowe

Inaczej monokolory. Występują we wszystkich rasach i odmianach kolorystycznych /ale tylko jeden kolor!/. Świnki jednokolorowe, może z wyjątkiem białych, są idealną parą do większości umaszczeń "trudnych" występujących w hodowlach, jak: roan, dalmatin itp.

Albinotyczne

Świnki albinosy charakteryzują się jednolitą białą barwą umaszczenia. Zwierzęta te mają czerwone oczy, w ich skórze nie ma pigmentu. Cechuje je też duża wrażliwość. Szczególnie narażone na szkodliwe działanie czynników zewnętrznych są ich oczy. Krótkowłose świnki albinosy są najczęściej wykorzystywane do badań w laboratoriach.

Himalaya

barwienie to cechuje śnieżnobiałym futerkiem, ale "końcówki ciała"- nosek, uszy i stopy mają pigment i sierść w tych miejscach powinna być czarna lub czekoladowa. Kolor oczu zawsze jasnoczerwony, co idealnie współgra z ogólnym wyglądem świnki. Zwierzęta w tym umaszczeniu powinno się krzyżować w obrębie koloru lub z czarnym, niekiedy młode takich par rodzą się w barwie SABLE – rozjaśniony kolor czarny, gdzie głowa (także oczy) i stopy pozostają kruczo-czarne.

Holenderska

Biała w pasy(np.czarne). Jest gładkowłosa. Oczy są koloru czarno-brązowego. Uszy i miejsce wokół oczu jest kolorowe.

Coronet

Długowłosa rasa świnki morskiej, która podobnie jak osobniki rasy sheltie, ma krótką sierść na główce. Cechą charakterystyczną jest "gniazdko"-rozetka na głowie /powyżej linii oczu/. Świnki tej rasy występują we wszystkich odmianach kolorystycznych.

Szylkret

Standardowe ubarwienie w kolorze czarno-czerwonym /wyraźnie odcinające się od siebie/. Często umaszczenie to występuje w "towarzystwie" koloru białego = szylkret z białym lub czerwonym.

Rozetka


Futerko świnki jest półdługie, ale sprężyste. Sierść układa się w liczne rozetki, tzw. wirki. Muszą być one odpowiednio położone na ciele. Każda rozetka jest okrągła, umiarkowanie duża. Środek rozetki nie może być podwójny. Świnka powinna mieć minimum 6 rozetek: 2 na grzbiecie po obu stronach ciała, 2 na zadzie, 2 na biodrach. Do tego mogą być 2 po bokach. Świnka rozetkowa występuje we wszystkich odmianach i kombinacjach barwnych.

Angorka

Długowłosa rasa, wymagająca szczególnej pielęgnacji. Świnkę trzeba codziennie czesać, a co jakiś czas jej futerko należy umyć. Ilość rozetek jak u krótkowłosej rozetki. Występuje we wszystkich kolorach. Powinna ona mieć 3 rozety - po jednej na biodrach i jedna na głowie, która powoduje rośnięcie charakterystycznej grzywki. Bywa określana mianem żywej peruki, można też mieć problem z odróżnieniem jej przodu od tyłu.

Skinny

Prawie bezwłosa świnka – sierść występuje tylko i wyłącznie w okolicy nosa i w niewielkim stopniu na kończynach. Jej skóra jest zdrowa, sprężysta i ciepła w dotyku. Świnki morskie rasy skinny mogą występować, w każdym kolorze. Pożądany jest równomierny podział kolorów przy zwierzętach wielobarwnych. Świnki tej rasy są podatne na zadrapania. Przesuszone miejsca na skórze należy jednorazowo posmarować oliwą.

Baldwin

Zupełnie bezwłosa świnka. Po urodzeniu młode mogą mieć małe ilości owłosienia, ale znika ono w czasie, gdy świnka dojrzewa.


Trochę o nich :)

Kiedy nasza świnka morska powoli zaczęła się przyzwyczajać do swojego nowego mieszkania i do nas, możemy przystąpić do najbardziej wymagającej czynności – oswajania jej z nami. Kiedy po kilku dniach zauważymy, że na nasz widok mały gryzoń nie chowa się trwożnie w kąt. Włóżmy do klatki dłoń, na której będzie jakiś smakowity kąsek, np. niewielki kawałek marchewki lub ogórka. Nie zdziwmy się, jeśli świnka nie podejdzie od razu. Po pewnym czasie powinna poczuć zapach smakołyku i zainteresować się nim (tym bardziej, że zapach ręki zaczyna kojarzyć z wkładanym do klatki karmidełkiem). Z początku zwierzątko będzie zachowywać się bardzo nieśmiało, nieufnie obwącha palce, ale wejścia na dłoń będzie się jeszcze obawiać. Dlatego podczas pierwszych prób starajmy się umieszczać smakołyk z boku, a nie na środku ręki. Ćwiczmy tak kilka razy dziennie i pamiętajmy, by podczas przekonywania do siebie nowego domownika, nie ruszać dłonią – jedyny ruch, płyny i spokojny, bez zbędnego machania czy bębnienia palcami, powinien być podczas wkładania i wyjmowania przedramienia z klatki. Oczywiście w czasie pierwszych kontaktów, nieuniknione będzie szybkie i sprawne wyciąganie zwierzątka z klatki, by w niej posprzątać. Nie przedłużajmy tej czynności w czasie, aby jak najmniej stresować podopiecznego. Po prostu, bez zbędnych ceregieli, umieśćmy go w transporterze, szybko sprzątnijmy terrarium i włóżmy do niego domownika. Dopóki świnka nie przekona się do nas i swojego nowego pomieszczenia, nie puszczajmy jej, by swobodnie biegała po pokoju. Będzie dla niej dodatkowym i niepotrzebnym stresem (wszak na „sport” przyjdzie jeszcze czas), który utrudni nam szybkie obłaskawienie małego gryzonia. Jeśli nowy zwierzak zacznie wchodzić nam na rękę, możemy na chwilę wyjmować go z klatki. Jak to zrobić? Najlepiej podtrzymując delikatnie jednocześnie klatkę piersiową i zadek świnki. Musi mieć ona odpowiednia podporę, dlatego wszelkie próby chwytania za łapki (tak przednie, jak i tylnie) czy za skórę na karku mogą sprawić jej ból i zrobić krzywdę. Na początku gdy będziemy wyjmować świnkę z klatki musimy bardzo uważać by świnka nie zeskoczyła z naszych rąk i nie zrobiła sobie krzywdy. Ważne jest, abyśmy w ciągu pierwszych bliższych kontaktów ze świnka nie nosili jej przesadnie długo na rękach. Lepiej położyć zwierzątko na nieruchomych kolanach (otoczmy je jednak rękami, by pupil nigdzie nie pomaszerował). Mogąc swobodnie stać i poruszać się, podopieczny będzie o wiele spokojniejszy i szybciej przyzwyczai się do naszego towarzystwa. Jeśli będziemy postępować taktowanie, spokojnie i cierpliwie, gwarantuję, że w końcu przyjdzie taki dzień, gdy nasz maluch całkowicie nam zaufa i utnie sobie drzemkę na naszych kolanach.


                                                                        źródło: Wikipedia, swinki.morskie.interia.pl





PYTANKO :

Moja świnka mnie gryzie, gdy ją chcę pogłaskać lub wziąć na ręce, co robić ?

Odpowiedź : Niestety gryzonie taki charakter mają : <
Nie poddawaj się ! Na pewno nie możesz jej ukarać zamykając ją w klatce ... postępujesz wtedy bardzo źle, ponieważ dla świnki jest to dom, schronienie, jej toaleta, po prostu jej kącik, więc zamykając ją tam na cały dzień możesz spróbować innego sposobu... czytając wiele postów o gryzoniach napotkałam się na post, w którym dziewczyna swoją świnkę za karę głaskała w skórzanych rękawiczkach. Rękawiczkli te kosztują około 5 złotych, więc nie duży wydatek, zawsze warto spróbować :)





JEŻELI MACIE JAKIEŚ PYTANIA, PISZCIE ŚMIAŁO !

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz